بازیافت مس

بازیافت مس بر اساس انواع زیادی از مواد خام است، از ضایعات مس با عیار پایین که تنها حاوی چند درصد مس است تا مس با عیار بسیار بالا و همچنین مس خالص نزدیک به 100 درصد مس (جدول 7.1). بنابراین گزینه‌های مختلفی برای فرآیندهای بازیافت وجود دارد، هم در کارخانه‌های اولیه و هم در کارخانه‌های ثانویه که فقط مواد قراضه را تصفیه می‌کنند.

ضایعات مسی که به اندازه کافی تمیز هستند می توانند مستقیماً از طریق ذوب مجدد بدون پالایش بیشتر بازیابی شوند، در حالی که ضایعات با عیار پایین تر باید در فرآیندهای مشابه مس اولیه تصفیه شوند.

ضایعات مس اغلب بر اساس منبع آن طبقه‌بندی می‌شوند: (1) ضایعات مستقیم یا خانگی، که ضایعاتی است که در کارخانه ذوب/پالایشگاه تولید می‌شود و دارای بالاترین خلوص است که معمولاً در داخل کارخانه بازیافت می‌شود. “ضایعات جدید” در کارخانه های فلزی پایین دست تولید می شود، به عنوان مثال. زیورآلات، حفاری و محصولات زراعی، که معمولاً در کارخانه ذوب یا پالایشگاه بازیافت می شوند. ضایعات پس از مصرف یا ضایعات مس قدیمی را می توان به تعدادی درجات مختلف تقسیم کرد که ممکن است بین کشورهای مختلف نیز متفاوت باشد. مؤسسه صنعت بازیافت ضایعات در دستورالعمل های خود برای قراضه غیر آهنی NF-2013، برای حدود 50 مشخصات مختلف مس و آلیاژ مس (مؤسسه بازیافت ضایعات، 2013) ارائه کرده است. سه دسته اصلی از ضایعات بدون آلیاژ وجود دارد که هر کدام شامل چندین درجه هستند (Jolly, 2013). ضایعات مس شماره 1 دارای حداقل 99 درصد مس است و اغلب فقط دوباره ذوب می شود. مس شماره 2 شامل ضایعات بدون آلیاژ، با محتوای مس حداقل 94٪ با محتوای اسمی 96٪ مس است. قراضه مس سبک بین 88 تا 92 درصد مس دارد. این نوع ضایعات مس معمولاً برای به دست آوردن کیفیت مورد نیاز باید تصفیه شوند. برنج پالایشگاه حداقل 61.3 درصد مس و حداکثر 5 درصد آهن دارد. از مواد جامد برنج و برنز و همچنین ضایعات مس آلیاژی و آلوده تشکیل شده است. ضایعات آلیاژ مس را می توان بر اساس نوع آلیاژ یا استفاده نهایی آن طبقه بندی کرد. ضایعات برنج و برنز معمولاً بدون پالایش مجدد ذوب می شوند، مشروط بر اینکه بتوان آنها را در دسته های ترکیبی طبقه بندی کرد